Dzień dobry Państwu.
Chciałbym otworzyć XXI Uroczystą
Sesję Rady Gminy Kościelisko. Jest mi niezmiernie miło
i jestem zaszczycony, że mam możliwość ją dzisiaj dla Państwa poprowadzić.
Tak jak państwo wiecie, w ostatnich miesiącach sesje Rady Gminy Kościelisko
były długie i pełne różnych ciekawych dyskusji,
ale dzisiaj spotykamy się nie po to, nie po to, aby się, aby dyskutować,
nie po to, aby się tutaj spierać, lecz po to, aby uczcić wyjątkowy
dzień. Dzień, w którym
nagrodzimy osoby zasłużone dla naszej wspólnoty i będziemy wspólnie z nimi
świętować. Także nim przejdę do powitania samych
osób wyróżnionych, nagrodzonych, nim przywitam tutaj Państwa
jako naszych zebranych gości - pozwólcie, że dopełnię jednak kilku formalności.
Tą pierwszą formalnością jest formalność związana z transmitowaniem naszych dzisiejszych
obrad. Nasze dzisiejsze obrady są transmitowane i w związku z tym
odczytam krótką informację: Informuję, że w celu spełnienia obowiązku
wynikającego z przepisów prawa, zapewnienia publicznego dostępu do
posiedzeń Rady Gminy Kościelisko, przebieg Sesji Rady Gminy Kościelisko
jest rejestrowany za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk,
posiedzenie transmitowane są zawsze na żywo za pośrednictwem platformy Radni.info,
zapisy z nagrań udostępnione są na stronie internetowej Biuletynu Informacji
Publicznej Urzędu Gminy Kościelisko.
Mili Państwo, chciałbym powitać wielu, wielu, wielu zebranych
dzisiejszej na naszej sesji. W pierwszej kolejności chciałbym jednak zacząć tutaj
od pierwszego rzędu, od powitania bohaterów naszego dzisiejszego dnia - laureatów,
a także ich rodziny.
Panią Marię Krzeptowską-Jasinek, która otrzyma...
Która w dniu dzisiejszym otrzyma tytuł i wyróżnienie "Zasłużonej dla Gminy Kościelisko".
Pana Andrzeja Krzeptowskiego Bohaca,
które zostanie wyróżniony nagrodą Wójta za osiągnięcia i działalność w dziedzinie
twórczości artystycznej, upowszechniania ochrony rozwoju Kultury
w Gminie Kościelisko i pana Edwarda Staszla,
który również w dniu dzisiejszym otrzyma nagrodę Wójta za osiągnięcia
i działalność w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania ochrony i rozwoju Kultury w Gminie Kościelisko.
Witam wszystkie pozostałe osoby, które w poprzednich latach
otrzymywały tytuł Honorowy Obywatel Gminy,
a także zasłużony dla Gminy Kościelisko.
Chociaż tutaj, jeżeli chodzi o Honorowych Obywateli, a mamy ich dwóch.
Pana Józefa Pitonia z nami nie ma - ze względu na stan zdrowia jest
w domu, natomiast Pan Józef Pitoń to jest nasz Honorowy Obywatel. Natomiast mamy ze
sobą zasłużonych, część osób zasłużonych z lat powszednich.
Ta nagroda, której historia, której tradycja sięga 2020 roku,
jest nagrodą przyznawaną - w tym momencie - po raz piąty
i spośród tutaj osób, które są na sali zgromadzone
chciałbym przywitać
Pana Radnego Władysława Długosza,
a także pozwólcie Państwo, że wymienię pozostałe osoby, które te nagrody
w latach poprzednich otrzymywały: Wójt Władysław Stopka, Wójt Bogdan
Pitoń, Pan Józef Schwab, Pani
Zofia Leśnik,
Pan Kazimierz Długopolski, Pani Halinka Olejniczak,
która przecież jest tu oczywiście z nami
i nagrodzone w roku ubiegłym -
widzę za Mateuszem - Pani Aniela Michniak i Pani...
I również Pani Bronisława Gach. I myślę, że w tym
miejscu, też na wstępie, wartałoby podkreślić i przypomnieć osoby, które
te zaszczytne tytuły odbierały w przeszłości, a które już nie
są z nami, które odeszły i tutaj chciałbym wspomnieć
Honorowego Obywatela gminy Kościelisko - Księdza Jana Pitonia, świętej
pamięci Helenę Rysule, świętej pamięci Józefa
Kunca i świętej pamięci Jana Bukowskiego Plebonek.
I chciałbym tutaj poprosić o uczczenie ich minutą ciszy.
Dziękuję.
8 osób obecnych z nami, w pierwszej kolejności chciałbym przywitać
Pana Starostę Powiatu Tatrzańskiego, Pana Wawrzyńca Bystrzyckiego.
Naszego gospodarza, Pana Wójta Romana Krupę.
Pana Mariusza Koperskiego, Sekretarza Gminy Kościelisko.
Panią Skarbnik, Panią Dorotę Kierpacz.
Sołtysów naszych wsi: Sołtysa
Witowa i Panią Sołtys Dzianisza,
Panią Czesławę Klejkę. Tak jest, Panią Radną.
I Pana Piotra Kopcia.
Chciałbym przywitać serdecznie dyrektorów szkół w Kościelisku,
Witowie i Dzianiszu, Panią Agnieszkę Sterczulę, Pana Leszka
Szlachtowskiego i Pan Panią Oksanę Myśliwską.
Chciałbym przywitać
zbiorczo dyrektorów i kierowników jednostek organizacyjnych gminy, a
wśród nich serdecznie przywitać i podziękować, odpowiedzialną
za znaczną część przygotowań do dzisiejszej uroczystości - Panią Dyrektor Małgorzatę Karpiel-Bzyk.
Chciałbym przywitać kierowników i pracowników Urzędu Gminy Kościelisko
i nagrodźmy ich oczywiście brawami.
Chciałbym bym przywitać prezesów i członków Związków Podhalan Terenu
Gminy Kościelisko i tutaj przede wszystkim obecnego
z Dzianisza - wido... widzę tutaj, siedzi naprzeciwko mnie - Pana Jana Bukowskiego Plebonka.
Chciałbym przywitać serdecznie prezesów i członków stowarzyszeń Kół Gospodyń
działających na terenie gminy, na czele z wyróżnioną przed rokiem nagrodą
w zakresie kultury,
a również Przewodniczącą Rady Gminnej Seniorów - Panią Anną Bąk.
Chciałbym przywitać Państwa, wszystkich zaproszonych gości, Państwa, którzy
przybyliście, odpowiedzieliście na zaproszenie, naszych laureatów, którzy są tutaj z
nami. Chciałbym przywitać, podziękować i ukłonić się w stronę muzyki
góralskiej, chciałbym przywitać wszystkich tych anonimowych, którzy przyczynili
się do organizacji naszego dzisiejszego wydarzenia i oczywiście na sam koniec
chciałbym przywitać przedstawicieli mediów, którzy będą to nasze dzisiejsze wydarzenie relacjonowali.
I chciałbym również skierować ukłon w stronę Księży Proboszczów
naszych trzech parafii: w Kościelisku, w Witowie i w Dzianiszu, których dzisiaj tutaj nie ma
z nami, ale nie ma ich z nami z prostego
powodu, niestety prozaicznego, a mianowicie z takiego, że zapomniałem
wysłać naszym Księżom Proboszczom zaproszenia - za co już ich telefonicznie przeprosiłem,
gdyż wiem, że przy okazji takiej uroczystości, jaką dzisiaj przeżywamy, Księże
Proboszczowie i duchowieństwa również powinna z nami być. Także ukłon oczywiście
w stronę naszych Księży.
Dużo jest kartek, ale już przekręcam.
Teraz jeżeli chodzi o pierwsze punkty sesji.
Chciałbym poprosić
Radnych, wszystkich radnych, których oczywiście również bardzo serdecznie witam, abyście,
Szanowni Radni wstali tak, aby mógł stwierdzić, że na dzisiejszej sesji mamy
quorum i abyśmy mogli stwierdzić w jakiej liczbie quorum jest. Także Szanowni Radni,
proszę o powstanie.
Stwierdzam, że na... Dziękuję.
Stwierdzam... I nagrodźmy ich też brawami.
Stwierdzam, że na 15 radnych obecnych jest 11, co
stanowi quorum, przy którym możemy obradować. Zgodnie z formalnością, pozwólcie,
że odczytam też porządek obrad dzisiejszej: Pkt 1 - Otwarcie
sesji, powitanie gości, stwierdzenie quorum, przyjęcie porządku obrad; w Pkt 2 - Wręczenie
aktu nadania tytułu "Zasłużony dla Gminy Kościelisko"; w Pkt 3 - Wręczenie
nagrody za osiągnięcia i działalność w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania
ochrony i rozwoju Kultury w Gminie Kościelisko; w Pkt 4 - Wystąpienia
gości i Radnych; w Pkt 5 - Zakończenie obrad.
czy ktoś z Pań i bądź Panów Radnych do porządku obrad?
Nie widzę.
Proszę więc, abyśmy przyjęli go przez aklamację.
Dziękuję. Uważam, że porządek obrad jest przyjęty
przez aklamację.
W takim razie Szanowni Państwo, przejdźmy do...
Szanowni Państwo, przejdźmy do Pkt 2 dzisiejszego porządku obrad - Wręczenie
aktu nadania tytułu "Zasłużony dla Gminy Kościelisko". Wręczenie
aktów nadania "Zasłużony dla Gminy Kościelisko",
w zgodzie z Regulaminem Kapituły, której tym roku przewodniczył mój poprzednik,
Radny Artur Bukowski,
gdzie zgodnie z terminowością wpłynął jeden wniosek o to wyróżnienie dla Pani
Marii Krzeptowskiej Jasinek.
Kapituła pozytywnie rozpatrzyła ten wniosek na swym posiedzeniu, a następnie
na sesji dnia 5 czerwca 2025 roku
Rada Gminy Kościeliska, Kościelisko podjęła stosowną uchwałę i dzięki spełnieniu
wszystkich wymogów dzisiaj możemy tę nagrodę wręczyć. W tym
miejscu poproszę jeszcze raz o gromkie brawa dla Pani Marii Krzeptowskiej- Jasinek.
A Panią Marię chciałbym poprosić - jak można - o podejście tutaj, do przodu, do
nas na podium.
Jakby Pani Mario można prosić o zajęcie, zajęcie miejsca
na środku, na środku myślę.
Wniosek o nagrodę dla Pani Maryi został złożony w dniu 26 marca
2025 roku,
a osobom, która wnioskowała o nagrodę i wyróżnienie dla Pani Marii, była
obecna z nami dzisiaj Pani Sołtys wsi Dzianisz,
Pani Radna Czesława Klejka.
Pozwolicie Państwo, że odczytam treść wniosku, jak go tylko odnajdę tutaj wśród
moich dokumentów, ale myślę, że nie zajmie...
Już sobie...
Odnaleziony. Pani Małgosia zawsze z przodu jest z back up-em, jakby czegoś brakowało, ale już mamy.
Uzasadnienie wniosku.
Pani Maria Krzeptowska Jasinek,
przy domku Kolarzowa - pochodzi z Dzianisza. W lutym
2015 roku, w budynku wielofunkcyjnym, promuje
książkę genealogia Dzianisza,
w której widać żmudną, długą i trudną
oraz czasochłonną pracę. Tabelka po tabelce przedstawia rody
naszych rodzin wraz z przydomkami. Następnie w lipcu 2019 roku
powstaje kolejna historyczna książka "400 lat Dzianisza",
w której znajduje się opis powstania miejscowości.
A jeszcze później i wcześniej inne książki związane z naszą gminą
i rodami.
Po obradach, które były obradami dość
krótkimi, w której wszyscy jako Radni, wspólnie zgodziliśmy się
co do bezsporności tutaj tej argumentacji i co do słuszności wniosku -
tak jak wspominałem wcześniej, dokument został potwierdzony, wpierw
podczas posiedzenia kapituły, a następnie podczas Rady Gminy Kościelisko - i pozwólcie
Państwo, że przeczytam uzasadnienie, które wtedy zostało zaproponowane. Pani
Maria Krzeptowska Jasinek od lat angażuje się w działalność na rzecz lokalnej społeczności,
przyczyniając się do udokumentowania historii naszej miejscowości, a jej
szczególne zasługi to wydanie "Genealogii mieszkańców", co stanowi cenny
dokument historyczny
pomagający w odkryciu swych korzeni i utrwaleniu pamięci o przodkach.
Opracowania i wydanie książek historycznych poświęconych dziejom
miejscowości pozwala na zachowanie lokalnej historii wśród mieszkańców oraz kolejnych pokoleń.
Za zaangażowanie, przekazanie kultury i obyczajów
poprzez publicystyczną, edukacyjną i społeczną pracę
przyczyniła się do ochrony dziedzictwa kulturowego gminy. Jej działalność miała
istotny wpływ na budowanie lokalnej tożsamości i kształtowanie
więzi pokoleniowej. Przyznanie tytułu "Zasłużona dla Gminy...
Zasłużona dla Gminy Kościelisko" będzie wyrazem uznania społeczności
za jej wieloletnią pracę.
I w tym miejscu chciałbym poprosić Pana Wójta
o wręczenie, razem ze mną oraz z Panią Przewodniczącą Komisji Kultury
Panią Agnieszką Gąsienica-Giewont wyróżnia i nagrody dla
Pani Marii i jeszcze raz poprosić o brawa na rzecz Pani Marii.
Już Pani Marysiu poproszę.
Szanowni Państwo, jeżeli chodzi o czas na przemówienia, bo ja wiem, że też więcej
osób z nas chciałoby pewnie tutaj kilka słów na temat Pani Marysi i
dla niej powiedzieć - natomiast na ten moment chciałbym oddać głos rzeczywiście naszej
laureatce. Pani Mario, nie wiem, czy tutaj z pulpitu, czy,
czy wolałaby Pani mikrofon, abyśmy podali? Także oddaję głos i ja się
już przesuwam.
Dzień dobry Państwu. Jestem niezmiernie zaszczycona, że taki tytuł
dostałam, chociaż szczerze mówiąc, nigdy nie zabiegam o tytuły, ale w tym
roku jakoś wyjątkowo się posypało, bo jeszcze w październiku tak
samo burmistrz Miasta Zakopanego nagrodził mnie nagrodą
tak zwaną "Siła korzeni" - w ramach festiwalu Inspirowani
Górami, za - właśnie to, co tutaj otrzymałam - za
tą tożsamość, podkreślanie tej tożsamości góralskiej.
No jestem bardzo wdzięczna, przepraszam,
nie powiem dużo - dziękuję serdecznie przede wszystkim moim mieszkańcom Dzianisza, bo
tak jak Czesia powiedziała: jestem dzianiszanką, zawsze byłam i będę.
I tam się czuję najlepiej, tam są fantastyczni, wspaniali, prości, dobrzy
ludzie, także po prostu... Bardzo serdecznie dziękuję Radzie,
na czele z Panem Arturem wtedy - za to, że pomimo różnic
zawsze o mnie pamiętał.
Pomimo, żeśmy się w wielu sprawach nie zgadzali, ale to było, minęło teraz.
I dziękuję serdecznie mojemu Wójtowi,
z którym zawsze jestem z nim i podkreślam to na każdym kroku, bo również
jest z Dzianisza.
No i że jestem w takim gronie 2 wspaniałych Panów, jeden
z Dzianisza, jeden z Zakopanego, z miasta, ale
ale no Witów to tam...
To jest zakopiańczyk. A Edziu... Edziu to nieraz
mu zazdrościłam, bo moi rodzice, ojciec Edka i mój
tata się przyjaźnili i zawsze tata podkreślał: Edek to
jest ktoś. Ja to byłam nikim przy nim, także po prostu trochę,
trochę mu zazdrościłam. No i cieszę się, że jesteśmy dzisiaj tutaj razem.
Drodzy Państwo, bardzo, bardzo serdecznie dziękuję i ja wyznaję
zasadę, że trzeba coś po sobie zostawić.
Genealogia, którą robię i którą będę dalej robić - ostatnio
wyszła genealogia rodu Witowa. Teraz pracuje jeszcze nad innym
tematem. Myślę, że
to pozostanie i ta, te pokolenia, które
przyjdą, będą miały gdzie poszukać swoich korzeni. Bardzo serdecznie dziękuję.
Zanim przejdę do Pkt 3, pozwólcie Państwo, bo
jeszcze jedną, jeden dokument powinienem był tak naprawdę odczytać, żebyśmy
w pełni zrozumieli
zasługi Pani Marysi, a mianowicie, Pani Mario, Pani
skłócony życiorys, bo tutaj tego pełnego życiorysu nie dałoby się. Także
pozwólcie Państwo, że jeszcze się cofniemy do tego momentu.
Pani Marysia urodziła się
w 1953 roku w Dzianiszu, tak jak podkreśliła jest
mieszkankom Dzianisza i tak się - tak jak Pani Maria powiedziała - najbardziej czuję. Córka
Pana Józefa i Pany, Pani Ludwiny z domu Glista. Wykształcenie
odebrała w Liceum Ogólnokształcącym w Nowym Targu, następnie na Akademii Ekonomicznej
w Krakowie, gdzie obroniła tytuł Magistra Ekonomii. Została zatrudniona
w Urzędzie Gminy w Witowie i w Kościelisku, następnie w Kieleckim Przedsiębiorstwie
Robót Mostowych w Krakowie i w Muzeum Etnograficznym w Krakowie.
Była stypendystką Ministra Kultury w Krakowie, Fundacji Kościuszkowskiej
w Nowym Jorku
oraz Ministra Kultury Słowacji. Wspólnie z mężem,
Panem Józefem, autorka wielu publikacji książkowych. Począwszy
od 1990 roku - najwcześniejszą publikację widzę, czyli "Podhalanie w Chicago",
w 1991 roku "Niedoszły Juhas", w 1997 "Genealogia
rodów... rodu Gąsieniców w Zakopanem", w 1998 roku
"Genealogia rodów Sołtysik na Podhalu", następnie "Genealogia
rodu Bachledów w Zakopanem", "Genealogia rodów olczyskich i zakopiańskich",
"Genealogia rodów Kościeliska", "Genealogia rodów Dzianisza".
Także współautorka książki pod tytułem "Setna Rocznica Parafii na
Olczy", współautorka książki wydanej na 400-lecie powstania Dzianisza,
a także książki pod tytułem "160. rocznica Objawienia Maryjnego na
Wiktorówkach" i także w tym roku - to wiemy - w roku
2025 opracowanie i publikacji książkowej na temat wsi
Witów. Pani Maria jest członkiem honorowym Związku Podhalan w Północnej
Ameryce, Koła Biały Dunajec i Wierchy, członkiem Związku Podhalan
oddział Zakopane, a także
odebrała liczne wcześniejsze wyróżnienia, o których - części z nich - tutaj Pani Marysia powiedziała,
na pewno Odznaka Zasłużonych dla Związku Podhalan w Polsce oraz Złoty Krzyż...
Złoty Krzyż Zasługi przyznawany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - to są
te wyróżnienia wiodące. Także jeszcze raz pogratulujmy i podziękujmy Pani Marysi
za ten jej bogaty życiorys i za całą tą pracę, którą włożyła dla kultury
naszego regionu i dla kultury Podhala i dla kultury naszej wsi. Brawo Pani Marysiu,
gratulujemy i dziękujemy.
I w tym miejscu chciałbym przejść do Pkt
3 dzisiejszej uroczystości -
Wyróżnienia wręczane jako nagrodę Pana Wójta za osiągnięcia
i działalność w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania ochrony
i rozwoju Kultury w Gminie Kościelisko.
I w tym miejscu poprosiłbym Panią Dyrektor GOK Małgorzatę
Karpiel-Bzdyk o wprowadzanie nas, o wprowadzenie nas do tego tytułu i przedstawienie
osób, które w dniu dzisiejszym będą honorowane. Pani Małgosiu, poproszę.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado, Panie Starosto, Panie Wójcie,
Szanowni zebranie, zebrani, jest mi niezmiernie miło
odczytać 2 wnioski, które zostały złożone
w tym roku na
nagrodę za całokształt działalności kulturalnej w Gminie
Kościelisko. Powiem w 2 słowach, jak wygląda procedura,
bo może nie wszystkim Państwu jest znana. Procedura polega na
złożeniu wniosków, które mogą złożyć nie tylko instytucje,
stowarzyszenia, ale również osoby indywidualne. Komisja
Oświaty, Kultury, Sportu, Promocji
ocenia, opiniuje te wnioski, a następnie Pan Wójt przyznaje
ten tytuł. W regulaminie są dwa rodzaje
nagród. Pierwsza nagroda to jest nagroda właśnie za całokształt, druga nagroda
to jest nagroda za bieżącą działalność. W tym roku zostały przyznane
dwa nagrody za całokształt działalności
kulturalnej. Bardzo chciałam podziękować, bo jak Państwo widzicie wszystkie
dyplomy są piękne i zdobne, towarzyszą
nam już od kilku lat. Jeżeli chodzi o
autorów tych, tych nagród, tych dyplomów - to są
Pan Andrzej Bzdyk, Pan Stanisław Bzdyk i Pani Stanisława
Karpiel. Natomiast
całą procedurą zajmują się pracownicy Gminnego Ośrodka Kultury Regionalnej.
I tym sposobem przechodzimy do tego, co najmilsze.
Pozwolę sobie zaprosić do siebie
pierwszego z laureatów, zapraszam do siebie Pana Edwarda Staszela z Dzianisza.
Wniosek o przyznanie dorocznej Nagrody Wójta Gminy Kościelisko za osiągnięcia i działalność
w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania ochrony i rozwoju kultury w Gminie Kościelisko.
Na podstawie uchwały Rady Gminy z roku 2019 wnioskuje
o przyznanie nagrody za całokształt działalności dla Pana Edwarda Staszela, zamieszkałego w Dzianiszu.
Edward Staszel to artysta, którego działalność znacząco przyczyniła się do kultywowania
i rozwijania lokalnych tradycji Podhala. Jako Mistrz stolarstwa artystycznego
i snycerstwa od lat pielęgnuje i przekazuje unikalne rzemiosło młodszym pokoleniom.
Jego prace to prawdziwe dzieła sztuki, łączące głębokie zakorzenienie w tradycji
z niebywałym kunsztem i precyzją wykonania, dzięki jego pasji
i zaangażowaniu Gmina Kościelisko i Podhale może poszczycić się wyjątkowymi
realizacjami w zakresie snycerstwa i meblarstwa.
Edward Staszel urodził się i wychował w Dzianiszu, gdzie od najmłodszych lat obserwował pracę
swojego dziadka Jacentego Staszela - mistrza stolarskiego. To
właśnie on zaszczepił w nim miłość do drewna i tradycyjnego podhalańskiego rzemiosła.
Zainspirowany naturą i regionalnym dziedzictwem oraz...
Edward Staszel postanowił rozwijać swoje umiejętności w zakresie snycerstwa i meblarstwa.
Od ponad 3 dekad prowadzi własną pracownię Stolarstwo Artystyczne Edward
Staszel w Dzianiszu, gdzie tworzy meble o unikatowym charakterze.
Jego pracownia specjalizuje się w ręcznym, zgodnym z podhalańską tradycją wykonywaniu
elementów drewnianych, które zyskują duszę dzięki indywidualnemu
podejściu do każdego projektu.
W jego warsztacie powstają nie tylko meble, ale także drewniane ołtarze, balustrady,
drzwi, unikatowe komplety stołowe, żyrandole i kompleksowe
wystroje wnętrz. Jest autorem między innymi wnętrz i dekoracji w Krzyżówce,
jego prace ozdabiają Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Dzianiszu - są to między
innymi piękne ramy do obrazów Świętej Faustyny i Miłosierdzia Bożego. Wykonał
także renowacja ołtarzy i organów w Kościele Jezuitów na Zakopiańskiej Górce,
a w Krakowie na Małym Rynku wykonał rekonstrukcję Refektarzy
i Sali Jadalnej w Zakonie Jezuitów.
Tych prac jest oczywiście o wiele więcej, nie sposób je wszystkie wymienić.
Ale Edward Staszel nie tylko tworzy unikatowe meble i elementy snycerskie, ale także
aktywnie działa na rzecz zachowania podhalańskich tradycji. Jest jednym z
niewielu rzemieślników w Polsce, którzy z taką precyzją potrafią odzwierciedlać
faktury przyrody na drewnianych powierzchniach. Jego wyroby są słynne nie tylko na
Podhalu i w... ale i w kraju. Trafiają do klientów z całego świata.
Jednak to nie jedyna pasja Pana Edwarda. Obok stolarstwa
pasjonuje się hodowlą koni gorąco krwistych. Posiada kilka
karej maści koni rasy KP... KWPN - holenderski koń
gorąco krwisty typ zaprzęgowy. Rasy, która po założeniu przez Edwarda hodowli
i przejściu całej procedury dzięki zaangażowaniu hodowcy została przekształcona
w roku 2012 w nową rasę: Polski Koń Wyścigowy.
Z tej hodowli wywodzi się wiele koni, które trafiły do różnych zakątków świata
i osiągają sukcesy na arenach międzynarodowych.
W 2017 roku dwa konie Pana Edwarda brały udział w Mistrzostwach Świata,
na których wygrały w kategorii ujeżdżanie, a w kategorii ogólnej zdobyły 7. miejsce.
w 2021 ogier z jego hodowli - Forint - zdobył tytuł Czempiona
Polowej Próby Zaprzęgowej ogierów ras szlachetnych, a pochodzący
z jego hodowli koń Igiel reprezentował Anglię na Mistrzostwach Świata
Singli we Francji zajmujących 4. miejsce.
Wozownia Edwarda Staszela to skarbnica wspaniałych powozów, które artysta
zdobył i poddał renowacji. Jednym z jego największych
odkryć był powóz Cesarza Franciszka Józefa, którym podróżował również
późniejszy Papież Karol Wojtyła. W jego kolekcji znajduje się
także powóz z 1920 roku z manufaktury
słynnego Wojciecha Drozda oraz powóz autorstwa Władysława
Stelmacha z roku 1928.
W zbiorach nie brakuje typowych podhalańskich powozów, sań, kumoterek, które
stanowią unikatową na skalę światową kolekcję. W wozowni znajduje się również
ogromna ilość różnego rodzaju uprzęży, siodeł, derek i innych tradycyjnych
przedmiotów związanych z powożeniem. Cała kolekcja jest przyczynkiem
do tworzenia prelekcji, spotkań i materiałów edukacyjnych, będących
wyjątkowym źródłem historycznym, dotyczącym tradycji powożenia na Podhalu.
Od wielu lat Pan Edward pełni rolę juror,a między innymi w paradach Gwiazdowskich, gdzie jego
nieoceniona wiedza na temat koni, uprzęży i powozów czyni go ekspertem w tej dziedzinie.
Pan Edward to człowiek niezwykle życzliwy, zawsze chętny do pomocy
i współpracy, o czym świadczy bezinteresowne zaangażowanie w życie lokalnej
społeczności. Jednym z wielu przykładów jest to, że z jego inicjatywy
w Centrum Informacji Turystycznej w Kościelisku powstała wyjątkowa
lada. Zaproponował jej wykonanie i zrealizował projekt nieoczekując
wynagrodzenia - za co bardzo dziękuję.
Gminny Ośrodek Kultury Regionalnej Kościelisko pokrył w tym wypadku jedynie
koszt materiałów. W projekcie połączył tradycję z nowoczesnością, wprowadzając
regionalne wzornictwo do współczesnego wnętrza, tworząc funkcjonalny i estetyczny element
nawiązujący do podhalańskiego dziedzictwa.
Artysta chętnie dzieli się swoim doświadczeniem i pasją. Jego działalność służy kolejnym
pokoleniom. Jest działaniem na rzecz ochrony podhalańskich tradycji. Dowodem
na upowszechnienie i ochronę rozwoju kultury w Gminie Kościelisko i na Podhalu,
a także niewątpliwą promocją naszej Gminy na arenie międzynarodowej. Nie
sposób przecenić jego wkładu w życie społeczne i kulturalne Gminy Kościelisko i
całego Podhala.
Najważniejsze osiągnięcia Pana Edwarda to między innymi: Marka Tatrzańska
w roku 2016, tytuł Mistrz Rzemiosł Artystycznych nadany
przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wyjątkowy dorobek artystyczny i wkład
w rozwój polskiego rzemiosła, Odznaka Zasłużony dla Rolnictwa,
Wyróżnienie za wkład w rozwój polskiego rolnictwa i rzemiosła, Małopolski Rzemieślnik
Roku w roku 2020 - nagroda przyznana przez Cech Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorczości
w Zakopanem - z którym również Pan Edward na co dzień współpracuje
będąc egzaminatorem.
Złota Odznaka za szkolenie uczniów drzemo... w rzemiośle za wieloletnie
zaangażowanie w edukację i przekazywanie wiedzy młodszym pokoleniom.
Mając na uwadze powyższe zasługi jestem przekonana, że Pan
Edward Staszel w pełni zasługuje na uhonorowanie nagrodą Wójta Gminy Kościelisko
za całokształt działalności kulturalnej. Wniosek podpisała
Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury Regionalnej Kościelisko Małgorzata Karpiel-Bzdyk.
Ogromne brawa dla Pana Edwarda.
A ja zapraszam do siebie Pana Wójta, Pana Przewodniczącego i Panią
Przewodniczącą Komisji Kultury
i uprzejmie proszę o wręczenie nagród.
Zapraszam również Pana Starostę.
Teraz chwila dla fotoreporterów.
Dziękuję serdecznie muzyce. Jak Państwo widzicie, przegrywa nam muzyka z Gminy Kościelisko,
poszerzona o
przyjaciół, znajomych muzykantów naszego
kolejnego laureata - także witamy przedstawicieli Kościeliska,
Witowa, Dzianisza i Liesku na Słowacji.
A skoro już mowa o
muzyce to Państwo, zapewne domyślacie się, że za chwilę na tej scenie
pojawi się muzykant i nie tylko muzykant - kolejny
laureat nagrody Wójta Gminy za całokształt działalności kulturalnej - Pan Andrzej
Krzeptowski-Bohac. Zapraszam serdecznie.
Szanowni Państwo, Gmina Kościelisko w swoim regulaminie nadawania
nagród honoruje nie tylko osoby wywodzące się z Gminy
Kościelisko, ale również z nimi związane.
W tym wypadku Pan Andrzej związany jest z gminą, między innymi
dzięki swojej żonie pochodzącej z Witowa i
właśnie ta więź z Witowem spowodowała, że
Związek Podhalan w Witowie sformułował następny wniosek.
Pozwolę sobie to...
W imieniu Zarządu Oddziału Związku Podhalan w Witowie zgłaszamy kandydaturę Andrzeja
Krzeptowskiego-Bohaca do przyznania nagrody za osiągnięcia i całokształt działalności
w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony i rozwoju kultury
w Gminie Kościelisko.
Pan Andrzej Krzeptowski-Bohac urodził się 30 kwietnia 1953 roku
w Zakopanem w rodzinie góralskiej. Ojciec Jan Krzeptowski-Bohac, matka
Władysława Walczak-Buńdowska.
Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 1 w Zakopanem, a potem do Szkoły Podstawowej
nr 2. Następnie uczył się w Szkole Zawodowej Salezjańskiej w Oświęcimiu, a potem
Technikum Mechanicznym.
Już w wieku 6 lat śpiewał w Chórze Słowiki Tatrzańskie, a w wieku 14 lat
zaczyna naukę gry na skrzypcach od Władysława Stryczuli-Maśniak.
Od 1973 roku był członkiem zespołu góralskiego "Maśniaki",
w którym tańczył, śpiewał i grał w kapeli. Wraz z Marią
Łukaszczyk-Tomkową zagrali główne role w sztuce "Jadwisia spod Regli",
a w roku 1974 Andrzej Krzeptowski-Bohac zajął 1. miejsce
w konkursie Śpiewaków w Bukowinie Tatrzańskiej.
W latach 1978-81 był instruktorem klas regionalnych w Państwowej
Szkole Muzycznej w Zakopanem, w tym czasie prowadził zespoły regionalne
w Dzianiszu, Witowie, Kościelisku, Zakopanem, Poroninie. Grał z najlepszymi
muzykantami
Podhala, między innymi z Władysławem Trebunią-Tutką, Marianem Stryczulą-Maśniakiem,
Stanisławem Trybunią-Tutką, Józefem Gąsienicą-Brzega, Józefem
Hycem, Andrzejem Fronczystym i Braćmi Golec.
Od 1983 roku koncertował
z bratem Henrykiem i innymi muzykantami z Podhala w Filharmonii Warszawskiej
i teatrach polskich, w tym reżyserował Koncert Górali Tatrzańskich.
Andrzej Krzeptowski-Bohac grał również rolę filmowe, w tym Zbójnika Matei
w filmie "Ród Gąsieniców".
W 1981 roku poznał Marię Giewont-Krzysiową z Witowa, z którą się ożenił
i mają 2 synów Andrzeja i Macieja. W 1982 roku zamieszkał
w Witowie, a mieszkając w Witowie uczył gry na
skrzypcach wielu uczniów, w tym między innymi Andrzeja
i Stanisława Bzdryka i Stanisława [niezrozumiałe].
W 1989 roku wyjechał do USA, gdzie z żoną Marią przez
wiele lat byli ambasadorami kultury polskiej i góralskiej. Tam działają w
Związku Podhalan Ameryki Północnej. Andrzej przez wiele lat prowadził w Chicago
zespół "Witowianie" i organizował występy zespołu... zespołu
w Chicago i okolice oraz Toronto i Kanady. W latach
2000-2003
pełnił funkcję Wiceprezesa do Spraw Kultury w Związku Podhalan
Ameryki Północnej, w tym organizował wyjazd młodych mistrzów sztuki
podhalańskiej do Watykanu i grając nuty góralskie Papieżowi Janowi II... Janowi
Pawłemu II... Janowi Pawłowi II, przepraszam.
Uczył gry na skrzypcach kolejne roczniki młodych mistrzów sztuki podhalańskiej
w Chicago. Przez wiele lat łącznie około 500 uczniów.
Od 2012 roku współpracował z Fundacją Tatrzańską i prowadził klasę
podhalańskich piszczałek, a w roku 2015 prowadził zajęcia także w Arizonie.
W latach 2020-2021 wykładał
na Akademii Dziedzictwa przy Fundacji Tatrzańskich w Chicago.
Kilka lat temu wrócił do Polski i więcej czasu spędza w Witowie, w domu. Z powrotem
zaczął użyć gry na skrzypcach w Witowie, a także współpracuje z zespołem Regle z Poronina.
W roku 2023 otrzymał odznaczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego "Zasłużony
dla kultury polskiej", a wręczenie odbyło się w remizie w Witowie 12 listopada
2023 roku, podczas posiadów z okazji 50-lecia Koła nr
27 Witów.
W czasie XXIII Witowiańskiej Watry w 2024 roku, dzięki
Andrzejowi wystąpiła młodzieżowa grupa grająca na akordeonach z Liesku na
Słowacji, bowiem Andrzej prowadzi na Słowacji i w Polsce zajęcia.
Andrzej Krzeptowski-Bohac przez kilka dziesięcioleci przekazuje zwyczaje podhalańskie młodemu
pokoleniu w Gminie Kościelisku i... w Gminie Kościelisko i w środowisku
polonijnym w okolicach Chicago.
W tym szczególne elementy związane z muzyką, śpiewem i tańcem góralskim.
Dlatego wnioskujemy o przyznanie nagrody za całokształt działalności
w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania, ochrony i rozwoju Gminy Kościelisko
dla Andrzeja Krzeptowskiego-Bohaca. Za Zarząd Oddziału Związku Podhala
w Witowie, Prezes tegoż związku - Roman Ratuła.
Poproszę o ogromne brawa.
A ja ponownie zapraszam do siebie Pana Wójta, Pana
Przewodniczącego, Panią Przewodniczącą i oczywiście Pana Starostę.
Nie, siedźcie Państwo spokojnie, bardzo prosimy.
Szanowni Państwo, ja teraz poproszę wszystkich o powstanie,
a muzykę poproszę o odśpiewanie
"100 lat" i zagranie dla wszystkich naszych laureatów.
Laureatów poprosimy jeszcze, żeby z nami tutaj zostali, a ja poproszę o zabranie
głos obu naszych Panów, ponieważ pierwsze były odczytywany
wniosek Pana Edwarda, to poproszę... oddajemy głos.
Bardzo serdecznie chciałbym podziękować Szanownej Kapitule za przyznanie
tego bardzo, bardzo ważnego dla mnie wyróżnienia. Jestem
bardzo wdzięczny Panu Wójtowi,
Pani Przewodniczącej Gminnego Ośrodka
Kultury - Pani Małgosi - bardzo serdecznie dziękuję.
Jak wszyscy wiedzą, nie jestem mówcą i więcej tutej godoł nie będę, także bardzo
serdecznie dziękuję i jestem bardzo wdzięczny.
Dziękujemy Panu Edwardowi. Zapraszamy Pana Andrzeja.
Taki do ręki? Już podaję.
Jest mi bardzo miło
spotkać się tu w takim gronie, chciałem pogratulować
Marysi - to przecie rodzina - i Edwardowi.
Bardzo dziękuję Panu Wójtowi Edwardowi, w kupie z całym sztabem
za, za uhonorowanie, za to, że
mamy szansę znaleźć się właśnie w takim pięknym gronie, mieć podziękowane
za naszą pracę, którą staram się wykonywać godnie.
Ciężko jest mówić o sobie, ale
chciałbym podziękować tak naprawdę Panu Bogu za to,
że dał mi możliwość pracy z dziećmi, bo to największe
szczęście mieć właśnie taką rodzinę, olbrzymią
rodzinę, bo to jest prawie 3000 dzieci
i ich rodziców. Powiem wam, że jak przychodzę do
tych domów we Witowie,
Dzianiszu, Suchej Górze czy w Liesku teraz -
po prostu mam piękną rodzinę, gdzie dzieci przytulają się do mnie,
gdzie jest serdeczna atmosfera, gdy
jadę do tej Ameryki - już myślę, że będzie to bardzo rzadko -
to wszyćka mi godają: "Dziadek po co ty tam jedziesz? Przecież, może sobie siedzieć
tu u nas" i to jest niebywałe.
Dziękuję moim
dziadkom, mojej babci Katarzynie Walcer-Błędowskiej, mojej mamie za
to, że dała mi klucze do tej zaczarowanej
skrzyni, w której była muzyka, śpiew, taniec, zwyki, gwara.
Podziękować wom, wszyćkim moim kolegom, z którymi mogłem współpracować,
grać, śpiewać, tańczyć.
Moim dzieciom, bo to moje wnuki, moim rodzicom, bo
to moje dzieci.
W szczególności chciałem podziękować
mojej żonie, która musiała się męczyć [niezrozumiałe] muzykant,
to, to taki człowiek co czasem go nie ma tydzień,
dwa i trzy w chałpie i jedzie grać. Wydawałoby się, że
to takie tylko wesołe - to ogromna przyjemność, ale przypomniało
mi się, że na trasie białostockiej filharmonicznej zrobili my w ciągu 3 tygodni
86 koncertów.
Także to chyba był jakiś rekord.
To, że mogę być u Ojca Świętego z dziećmi z Ameryki,
to że mogę grać, no z wielkimi orkiestrami symfonicznymi, właśnie z dziećmi.
Nie, nie zapraszali dorosłej muzyki, tylko dzieci.
Nord Western University Paderewskiej Symfonii Orchestra - wielka
orkiestra symfoniczna w Kanadzie.
Muzycy tacy jak właśnie zby... Zbigniew Namysłowski, Staszek Sojka -
to wspaniałe przeżycia,
ale największa radość to grać
Panu Bogu, Matce Boskiej Najświętszej, bo 80% tych, tych
koncertów to właśnie w kościele.
Także jeszcze raz bardzo wam wszyćkim dziękuję, że, że jesteście
tu z nami, jeszcze raz gratuluję, bo to ogromne wyróżnienie
i wszyćkiego, wszyćkiego dobrego.
Dziękuję tutaj szanownym wyróżnionym laureatom za
wasze wstępne przemowy. Ja myślę, że jeszcze powinniście być gotowi, że później
pewnie coś jeszcze trzeba będzie dopowiedzieć, bo teraz tutaj
wiem, że wielu z naszych zgromadzonych gości będą, będą chcieli jeszcze
opowiadać o was, na temat waszej pracy i kto wie, czy nie trzeba będzie tu jeszcze,
żebyście później do mikrofonu stanęli.
A jeżeli, a jeżeli o tym mówimy, to pozwólcie, że przejdziemy do kolejnego
punktu naszej dzisiejszej sesji, a więc formalnie wystąpienia gości
i Radnych, i podejrzewam, i bardzo chętnie oddam
w pierwszej kolejności głos Panu Staroście, a później pewnie też, na
pewno też Panu Gospodarzowi, Panu Wójtowi.
Panie Starosto.
Panie Przewodniczący,
Panie Wójcie, Wysoka Rado,
a przede wszystkim Szanowni Państwo, dzisiaj odznaczeni, nagrodzeni,
drodzy mieszkańcy
Gminy Kościelisko.
Spieszmy się ludzi odznaczać,
wyróżniać, doceniać, widzieć, bo
tak szybko odchodzą.
Niestety życie przemija to, co zostało dzisiaj powiedziane - coś
trzeba po sobie zostawić.
Dzisiaj jesteśmy tego świadkami, kiedy mamy
bardzo wspaniałych mieszkańców Kościeliska - ale nie tylko -
Zakopanego i powiatu.
Bo to jest nasza ojczyzna wspólna.
Gdzie w tym powiecie tatrzańskim naszym celem najważniejszym jest co?
Krzewienie kultury, tradycji góralskiej, w mowie, w piśmie,
w śpiewie, obrzędach.
I Państwo dzisiaj są tego znakomitym przykładem.
Pani Maria - wspaniale z mężem - osobiście znałem
też Pana Józefa,
jako mostowca bardzo dobrego inżyniera -
stworzyli dokument na przyszłość, pokazując przeszłość
rodów Gąsieniców, Bachledów i wielu, wielu innych.
Pan Edward -
wspaniały stolarz,
kuniorz - jak to godają po góralsku.
Dziś to jest nasza tradycja - konie.
Pewnie Państwo słyszycie: wojna w Sejmie o konie do Morskiego Oka.
My nie damy się tak szybko.
To jest nasza tradycja.
Te konie tam muszą zostać. No i oczywiście
Pan Andrzej.
Można zaśpiewać "Muzycy, muzycy dobrze się wam kwicy". Wspaniały
muzyk, nauczyciel.
Przegląd całej, artystycznej rodziny - to jest wspaniałe.
Szanowni Państwo, to jest wspaniałe, że w Gminie Kościelisku widzi
się, docenia się tych ludzi i tu trzeba podziękować Panu Wójtowi,
całej Radzie Gminy za to, że Państwa w tej gminie widzą,
szanują, doceniają.
Szanowni Państwo, pozwolicie, że mamy już taki okres przedświąteczny,
chciałem złożyć - korzystając z okazji -
złożyć życzenia dla Gminy Kościelisko. Życzenia już Bożonarodzeniowe.
Przede wszystkim zdrowia,
dobrych decyzji, trafnych decyzji, odpowiedzialnych decyzji.
Ale nie obraźcie się, bo nie byłbym sobą, gdybych nie powiedzioł po góralsku,
że zgoda buduje, a niezgoda rujnuje.
I tego się trzymajcie. Szczęść Boże Gminie Kościelisko. Jeszcze raz wszystkim
Państwu nagrodzonym serdeczne podziękowanie za trud,
za wkład dla Gminy Kościelisko, ale dla całej naszej
społeczności samorządu Powiatu Tatrzańskiego. Szczęść Boże.
A [niezrozumiałe] Krzeptowski w tym Kościelisku, a ja sobie w tej chwili
przypomniałem to. Kiedyś [niezrozumiałe]
młody Kotarski i Korpiela - Ir - właśnie jo ich uczył
tończyć - tu w Kościelisku, w zespole. A tam, w Ameryce
przez 2 lata prowadziłech zespół włośnie [niezrozumiałe] - tak, tam
ich uczyłech tońcyć, a potwierdzić to może Janusz Nowak, bo on był prezesem.
No i przy tej okazji zapomniałem o moich synach.
To jest moja duma, to moje dzieci grają, śpiewają, tańcom.
I kiedyś, kiedy byli młodzi,
byli nauczycielami i takie, takie, taka śmieszna historia, która mi się przypomniała jako żart,
że ja tam zarobiłem jakieś grosze i mówię chłopcom: chłopcy ja już nie jestem w stanie
nauczyć tyle tych dzieci, jakbyście mogli, a chłopcy godają, a czemuż by nie.
No to ja tam [niezrozumiałe].
Oni se kazywali drugie tyle, co jo zarabiałech i pomyślcie, że ludzie
byli tak szczęśliwi, zadowoleni, że nie było żadnego, oni byli
po prostu urodzonymi
nauczycielami. Ale temu, że się nauczyli tego i wszystkie te moje dzieci - muszę się pochwalić
w tym miejscu - one są w stanie uczyć.
Wszystkie te, które się nauczyły.
Jest tych instruktorów po całym świecie wielu, ale [niezrozumiałe]
moje dzieci, moje dzieci grają, śpiewają, tańczą -które kiedyś się uczyły.
Wszyćkiego dobrego.
Szanowni laureaci, Panowie Przewodniczący, Panie
Starosto, drodzy Radni, dyrektorzy jednostek,
referatów naszego Urzędu Gminy, prezesi jednostek
OSP, drodzy zebrani, Szanowni Państwo.
Ja również was chciałem wszystkich przywitać. Bardzo się cieszę z tego
dzisiejszego spotkania, bo to duża radość,
bo grono nagrodzonych obywateli naszej gminy powiększa
się. Z jednej strony nagroda "Zasłużony dla Gminy Kościelisko",
z drugiej Nagroda Wójta za całokształt działalności w dziedzinie
twórczości artystycznej, upowszechniania, ochrony i
rozwoju kultury Gminy Kościelisko.
Dzisiaj w sposób szczególny - była już o tym mowa, ja też za chwilę
od siebie powiem kilka słów na temat każdej z tych osób - dziękujemy
zasłużonym osobom za pracę, jaką wykonały na rzecz naszej
społeczności, samorządu, na rzecz naszej gminy.
Pozwólcie, że rozpocznę od powiedzenia kilka słów o Pani Marii
Krzeptowskiej-Jasinek, składając jej gratulacje i dziękując
za dokonania.
Pani Maria Krzeptowska-Jasinek z mojej perspektywy, bo jak wiecie,
staram się tego rodzaju uroczystości też wykorzystywać, bo mam okazję, aby kilka
słów od siebie też powiedzieć. Osoba, do której na przestrzeni
ostatnich lat żywię bardzo duży szacunek i sympatię.
Nie będę tego ukrywał. Była dzisiaj o tym mowa i chcę,
żeby mocno to wybrzmiało, bo rzeczywiście od urodzenia jest związana
z Dzianiszem. Mimo że dzisiaj mieszka w Kościelisku, śmiem twierdzić, że
Dzianisz z niej nigdy nie wyszedł, a ona do końca nie wyszła
z Dzianisza - tak bardzo oddana jest tej miejscowości
i to zawsze rozmawiając z Panią Marią bardzo czuję.
Bo ile rozmów bym drodzy Państwo nie przeprowadził, zawsze
Dzianisz mocno w nich się przewija, może przewija to nie jest najlepsze słowo,
bo, bo dla niej rzeczywiście Dzianisz, to, to początek, to swego rodzaju
centrum i zawsze o tej wsi Pani Maria mówi z szacunkiem.
Mówisz z szacunkiem o poprzednich pokoleniach, o ludziach
w tej miejscowości żyjących, o ludziach, którzy dla tej miejscowości sporo
zrobili - zawsze przypomina mi tutaj o Panu Józefie Pindelu.
Tak, Pindel, tak - tutaj z punktu widzenia znaczenia dla, dla tej miejscowości.
Z życzliwością napominając mi o tych najważniejszych faktach pamiętał.
I tak jak z szacunkiem mówi o swojej miejscowości, bo, bo potem rzeczywiście
to uczucie przelewała na kolejne sołectwa - też na początku razem
z mężem - z punktu widzenia tworzenia poszczególnych podhalańskich historii,
opracowywała genealogię rodów podhalańskich właśnie.
Wspólnie z mężem, Panem Józefem, stali się twarzami tego projektu,
wydając na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat poszczególne jego
tomy. I to, co pewnie widzicie, to, to,
że Pani Maria się nie zatrzymuje, jest cały czas w ruchu z punktu widzenia podejmowanych
działań, bo jak ją znam - wy też pewnie Państwo ją tak odbieracie -
jest osobą czynu, osobą
chętną do, do działania, a przy tym i to jest dobra cecha i tak chciałbym, żeby,
żeby to zostało odebrane, jest uparta
w tych, w tych swoich zamierzeniach. Przy tym wszystkim jest skromna.
To dzisiaj też wybrzmiało, zawsze stara się być z boku tych projektów.
Przy okazji ostatniej genealogii Witowa -
też to, to widzieliśmy - najchętniej poza blaskami aparatu.
Właśnie te ostatnie dokonanie też jest tego najlepszym
przykładem, bo pamiętamy nasze pierwsze spotkanie,
a propos genealogii rodów z Witowa i też rozmawialiśmy
na temat finansowania tego, tego projektu
i nie wszystko było pewne, nie wszystko było - słuchajcie - jasne, ani...
ale Pani Maria bez, bez narzucania się, krok po
kroku, ten projekt realizowała, informując mnie o nim
od początku do końca, budując w oparciu o inne jednostki,
o innych ludzi, finansowanie do tego zadania. Podobnie
było wcześniej z pozycją książkową "400
lat Dzianisza". Nie wiem czy Państwo mieli ją okazję, mieliście ją w swoich rękach?
Nie boję się tego powiedzieć, bo, bo wiem, jak ten projekt, ta publikacja powstała.
Bez zaangażowania Pani Marii, bez jej koordynowania w zakresie samych prac,
aby się nie pojawiła. Mówię o tym, drodzy Państwo,
dlatego, że każda z miejscowości naszej gminy, Podhale,
o czym mówił Pan Starosta, dużo zawdzięcza Pani Marii. Kiedy
spojrzymy na kwestie związane z tożsamością, z dokumentowaniem
historii. Te wszystkie napisane przez ostatnie kilkanaście lat książki to niezaprzeczalna
wartość kulturowa, edukacyjna, publicystyczna i biorąc pod uwagę
jak wiele atencji one wymagały z tego miejsca,
Pani Mario, za wykonaną pracę, bardzo dziękuję. Pani Maria
jest laureatką wielu nagród i wyróżnienie honorujących jej wieloletnią
działalność - o tym też wspominała. W tym roku, nie tak dawno, otrzymała nagrodę
za... w Zakopanem, jest odznaczona, została odznaką
"Zasłużony dla Związku Podhalan w Polsce", Złotym Krzyżem Zasługi przyznanym przez Prezydenta
w roku 2014 za zasługi na rzecz kultury.
Dziękuję też Pani, Pani Mario, za aktywność na innych
polach, bo jest Pani osobą, której zależy na szeroko
pojętej kulturze.
Zawsze i o tym, to też jest wyznacznikiem Pani Marii
i z tym też absolutnie się z nią zgadzam, że jako mieszkańcy się nie
mamy się czego wstydzić i zawsze, bo stać jest na nas
na to, żeby realizować duże rzeczy i dużo, i duże
projekty. To, co szanuje u Pani Marii, to też
są cechy jej charakteru, jest konkretna, bezpośrednia i
szczera, a w dzisiejszych czasach jak wiecie, to są cechy,
które powinno się doceniać, jeżeli ma coś do powiedzenia i przy okazji
realizacji różnych projektów - tego też doświadczyłem - mówi to,
mówi to wprost, co bardzo sobie szanuje. Wiele
Pani Mario, Pani zawdzięczamy i za całość tego dobra
raz jeszcze w imieniu własnym, imieniu całej naszej społeczności,
bardzo serdecznie Pani dziękuję. Taki
jest, drodzy Państwo, laureat nagrody Zasłużony dla Gminy Kościelisko,
Pani Maria Krzeptowska-Jasinek, jeszcze raz proszę o brawa.
Pani Mario.
Drodzy Państwo, teraz przejdę do Nagrody za całokształt działalności w dziedzinie
twórczości artystycznej, upowszechniania ochrony i rozwoju kultury Gminy Kościelisko.
Zanim zacznę, też przechodząc do, do laureatów,
chciałem powiedzieć, że dla naszej gminy rzeczywiście ta nagroda też ma
znaczenie. Ma ona swoją wieloletnią historię, ale mówię
o tym znaczeniu z perspektywy znaczenia właśnie
kultury i tej tożsamości, o której też była wcześniej
mowa i cieszę się, że,
że dzisiaj też za chwilę od siebie będę mógł kilka słów
na temat Pana Andrzeja Krzeptowskiego i Pana Edwarda Staszela powiedzieć.
Pan Andrzej Krzeptowski-Bohac, przyznam, że z Panem Andrzejem
z trójki dzisiejszych laureatów znam się najmniej, tym
niemniej liczę, iż z racji zwiększonej obecności w Polsce, bo Pan Andrzej
też o tym mówi, że do, do Ameryki się już coraz rzadziej
wybiera, będziemy mieli pewnie w najbliższych latach większą styczność i przed nami wiele
wspólnych udziałów w wielu kolejnych ciekawych inicjatywach związanych
z naszą kulturą. Panie Andrzeju, z tego miejsca
w imieniu własnym i w imieniu całej naszej społeczności, raz jeszcze dziękuję
za te lata nauki, lata nauki gry
na skrzypcach - z punktu widzenia też i perspektywy najmłodszych, którzy,
którzy jednak później tą kulturą emanują.
Bardzo za to dziękuję. Dziękuję też za kierownictwo i prowadzenie
Zespołu Regionalnego w Dzianiszu, bo o tym też Państwo
mogli usłyszeć. Dziękuję za działalność prowadzoną
w Związku Podhala Ameryki Północnej, w tym oddziale za wodą,
bo, bo ta działalność
powinna też być dostrzeżona - z punktu widzenia perspektywy i tej nagrody, o której
mówimy, bo ona rzeczywiście ma miejsce. Tutaj myślę, że trzeba też
pamiętać o żonie, o Pani Marii, bo,
bo rzeczywiście tutaj zawodem, czy poprzez wywiady, poprzez różnego
rodzaju projekty o tej kulturze podhalańskiej pamiętacie
i też w Chicago i w innych częściach Stanów
Zjednoczonych ją krzewicie.
To drodzy Państwo, lata przekazywania, właśnie opowiadania wspólnie
z Panią Marią o naszej tradycji i kulturze i naszym regionie.
I tak jak powiedziałem, poprzez tę nagrodę też to zauważamy. Panie Andrzeju,
gratuluję raz jeszcze otrzymania nagrody za całokształt w dziedzinie
kultury. Bardzo proszę o brawa.
Pracowitość, profesjonalizm -
rzadko używam wzniosłych słów - artyzm, pasja,
umiłowanie do tradycji i koni.
Edward Staszel związany z Dzianiszem - o tym też słyszeliśmy
już w poprzednich wypowiedziach - od lat kultywujący i rozwijający lokalne
tradycje w takim prawdziwym, szczerym wydaniu
i przekazie. Użyłem też słowa tutaj, przygotowując
sobie przemówienie "Mistrz" i też nie boję się tego
powiedzieć - Mistrz stolarstwa.
Dla mnie Mistrz precyzji, którą, która myślę, że stała się wyznacznikiem
jego dotychczasowych działań i prac. Przez lata osiągnął
najwyższy poziom w zakresie tworzenia. Widzimy to w jego
dziełach, pracach, te wszystkie realizacje i o tym też chciałbym
Państwu powiedzieć i za nie dziękuję - mają też walor promujący
i dla, dla wsi Dzianisz i dla całej naszej gminy, więc to,
to słowo "Mistrz" pasuje do, do Pana Edwarda Staszela jak najbardziej.
I jeszcze jednego słowa chciałem użyć przy okazji tutaj tych
słów, które padły wcześniej - słowo "Ambasador", bo też
nie ma co ukrywać, przez lata, udzielając różnego rodzaju też
wywiadów, realizując różnego rodzaju projekty,
w najdalsze zakątki świata, pamięta zawsze o wsi Dzianisz
i pamięta o Gminie Kościelisko i ja też o tym
chciałem dzisiaj powiedzieć, bo też o tym pamiętam. W kontaktach
Z Edwardem - jesteśmy na Ty, więc nie będę tego skracał -
lubię spokój i opanowanie, na to często zwracam
uwagę i tak sobie myślę, że przy okazji tej pracy, którą, którą wykona,
wykonuje, jak pewnie jest - patrzę na żonę - widzę, że to ten spokój, opanowanie
rzeczywiście jest, bo czasem, czasem mogę się mylić. Wiem, że
chętnie też dzieli się swoją wiedzą i umiejętnościami z innymi.
I to w dzisiejszych czasach też zasługuje na docenienie i zauważenie.
Dziękuję za wykazywaną w ostatnich latach - odkąd ja pamiętam -
bezinteresowność, tutaj przy różnych inicjatywach, przy różnych
pracach - o tym wspominała też Pani Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury
Regionalnej - o pracach, które mają miejsce na terenie wsi Dzianisz naszej
gminy. Dziękuję Edward za otwartość i zrozumienie,
bo jeżeli jest jakiś temat, wymaga on,
wymaga on załatwienia to rzeczywiście z otwartością
do tego podchodzisz. Dziękuję też za umiejętność realizacji
projektów, zadań na odpowiednim poziomie,
na odpowiedniej... przy zachowaniu odpowiedniej jakości,
bo mi też osobiście, jako Wójtowi Gminy, na tym poziomie,
na standardzie zawsze zależy i tak jak powiedziałem wcześniej: mamy
dzisiaj laureata, który jest tego najlepszym wyznacznikiem. I na koniec, drodzy
Państwo, konie.
Najpiękniejsze zwierzęta dla mnie. Ja na co dzień
jestem - mogę powiedzieć - dalszym sąsiadem laureata, widzę z
jaką miłością są one przez niego obdzielane, jak mocno są przez niego
pielęgnowane. Duża wiedza - też o tym trzeba wspomnieć -
o swojej hodowli, o koniach właśnie powoduje, że ciężko dziś
sobie wyobrazić wydarzenie jak parada gazdowska, albo innego rodzaju wydarzenia
bez udziału Edward.
Gratulując wszystkich dotychczasowych wyróżnień otrzymanych wcześniej,
bardzo się cieszę, że w dniu dzisiejszym mogłem wręczyć Edwardowi Staszel nagrodę
za całokształt działalności w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania
ochrony i rozwoju kultury Gminy Kościelisko. Gratuluję, poproszę o brawa.
I na końcu ,i na koniec drodzy Państwo do, dla, do wszystkich
laureatów raz jeszcze gratuluję wam przyznanych wyróżnień i tytułów,
jakie dzisiaj otrzymaliście.
Chciałem wam powiedzieć, że z dumą je wam wręczyliśmy, wszystkiego najlepszego.
Bardzo dziękuję.
Panie Wójcie, Panie Starosto dziękujemy, dziękuję bardzo za te piękne
słowa kierowane pod adresem naszych laureatów. Zanim oddam
głos dalej, bo tutaj wiem, że Pani Przewodnicząca Komisji Kultury też
będzie chciała kilka ciepłych słów pod adresem Państwu powiedzieć. Pozwólcie, że odczytam
jeszcze list, jaki skierowała do nas Pani Poseł na
Sejm Rzeczypospolitej Pani Urszula Nowogórska.
Szanowny Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo Radni, drodzy Goście, serdecznie
dziękuję za zaproszenie na uroczystą XXI Sesję Rady Gminy Kościelisko. To niezwykłe,
to niezwykle ważne wydarzenie, które stanowi piękne
świadectwo troski samorządu o lokalną tożsamość, dziedzictwo i
ludzi, którzy swoją pasją oraz zaangażowaniem budują kulturalne
oblicze gminy. Z żalem niestety informuję, że z powodu odbywającego się
w tym czasie XLVI posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej nie mogę uczestniczyć
w tym wyjątkowym wydarzeniu osobiście czego żałuję. Pragnę jednak
złożyć serdeczne gratulacje wszystkim wyróżnionym oraz podziękowania dla władz
samorządowych
za pielęgnowanie tradycji, wspieranie artystów i inicjatyw społecznych.
Państwa działalność przyczynia się do wzmocnienia wspólnoty, a
także promowaniu piękna i wartości kultury Podhala. Gratuluję
nagrodzonym podczas XXI uroczystej sesji tytułami "Zasłużony
dla Gminy Kościelisko" oraz Nagroda Wójta gminy Kościelisko ze szczególne
osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania ochrony i
rozwoju kultury.
Państwa działalność wspiera promocję i kultywowanie tradycji regionu -
to w dzisiejszych czasach jest szczególnie ważne, by o tym pamiętać.
Życzę dalszych sukcesów pracy na rzecz społeczności lokalnej, wielu
nowych inspiracji oraz satysfakcji z podejmowanych działań. Z
wyrazami szacunku podpisane Poseł na Sejm Rzeczypospolitej
Urszula Nowogórska.
Dziękujemy na pewno Pani poseł za ten piękny list i podejrzewam, że
mielibyśmy tutaj być może jeszcze więcej osób, bo do kilku jeszcze posłów wysłaliśmy
zaproszenia, ale tak jak Pani Poseł pisała w dniu dzisiejszym mamy również obrady
Sejmu Rzeczypospolitej. A ja w tym miejscu chciałbym oddać głos Pani Przewodniczącej
Kultury, Komisji Kultury, Pani Radnej Agnieszce Gąsienicy-Giewont.
Szanowni Państwo, Szanowni laureaci, pozwolicie
Państwo, że najpierw zwrócę się do Pani Marii Krzeptowskiej-
Jasinek. Szanowna Pani Mario, serdecznie gratuluję
przyznanego dzisiaj tytułu. Jak mało kto
zna Pani historię powstawania sołectw Dzianisza, Kościeliska
i Witowa. Jak mało kto zna Pani historię rodów podhalańskich.
Skąd ta wiedza? Bo wykonała Pani bardzo trudną,
żmudną i czasochłonną pracę, nie licząc na szybki
efekt ani zysk.
Począwszy od pierwszej publikacji wydanej w 1990 roku,
poprzez wszystkie genealogie rodów sołtysich, rodu Gąsieniców,
Bachledów, rodów zakopiańskich, kościeliszczańskich i dzianiszańskich,
aż po najnowsze wydanie genealogii rodów Witowa,
które ukazało się kilka miesięcy temu.
Pomaga Pani mieszkańcom Podhala i Gminy Kościelisko dotrzeć
do źródeł swojego pochodzenia, do źródeł własnej tożsamości
i odpowiedzieć na pytanie kim jestem? Czy... czyje
DNA mnie ukształtowało? Jakie historie i doświadczenia nieśli
moi przodkowie? Jakie sukcesy, ale też jakie traumy, czy
cechy charakteru dziedziczymy?
"Ta się podała na babkę, bo śtrasznie szporuje dudki, a
ten się podoł na pradziadka, bo mo taką samą chodzom". To
właśnie dzięki Pani Marii oraz pamięci funkcjonującej w rodzinach
można te sprawy zweryfikować, możemy do nich dochodzić. Można
też czerpać z Pani konsekwentnego dążenia do celu,
cierpliwości, ale też charakteru - tego wyraz niejednokrotnie Pani dała w
swoich działaniach oraz wypowiedziach.
I co znamienne, nigdy Pani nie mówi o sobie, a stara się doceniać
i dostrzegać innych.
Broni Pani góralszczyzny piórem i słowem oraz swoją nieugiętą
postawą i jest to Pani ogromna zasługa dla Gminy
Kościelisko oraz w szerszym kontekście dla całej podhalańskiej kultury.
Życzę dużo zdrowia, siły, kolejnych ambitnych opracowań i
kontynuowania przybranej postawy odnoszącej się do szacunku dla naszych przodków,
historii, pochodzenia, poprzez badanie pokrewieństwa oraz więzi
rodzinnych. Bardzo dziękuję Pani Mario.
Z tego miejsca serdecznie gratuluję w imieniu
własnym oraz członków Gminnej Komisji Oświaty, Kultury, Sportu, Turystyki
i Promocji laureatom tegorocznej nagrody Wójta
Gminy Kościelisko w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania, ochrony
i rozwoju kultury za całokształt działalności Panom Edwardowi
Staszelowi i Panu Andrzejowi Krzeptowskiemu-Bohacowi.
Nagrody te przypadły mieszkańcom Dzianisza i Witowa - właściwie - i
chociaż każdy z laureatów działa w innej dziedzinie, lecz łączy Panów zamiłowanie
do tradycji i kultury podhalańskiej.
Pan Edward Staszel motywuje i rozwija lokalne tradycje w dziedzinie stolarstwa
artystycznego, meblarstwa i snycerska, wyróżniając się niepowtarzalnym
stylem, niezwykłą precyzją oraz kunsztem wykonywanych przedmiotów użytkowych
oraz elementu wystroju wnętrz. Jest autorem zdobień i elementów
wnętrz również w obiektach sakralnych. Poza tym Pan
Edward promuje Podhale i gminę Kościelisko,
jak już wspomniano, jako hodowca koni, a jego Polskie Konie Wyścigowe odnotowują
sukcesy również poza granicami Polski.
Pan Andrzej Krzeptowski-Bohac pielęgnuje zwyczaje
muzykowania na Podhalu popularyzując tę dziedzinę twórczości artystycznej
i ważnej tradycji naszego regionu. Udziela lekcji gry na instrumentach,
współpracuje z zespołami góralskimi jako konsultant, udziela
się w działalności społecznej Gminy Kościelisko poprzez uświetnianie wydarzeń. Działalność
edukacyjną prowadził przez wiele lat, jak już, jak już wspomniano w środowisku
polonijnym na terenie Stanów Zjednoczonych.
I chociaż dziedziny obydwu laureatów są różne, jednak
łączy Panów przekazywanie wiedzy młodszemu pokoleniu, dzięki czemu
możemy liczyć na wychowanie kontynuatorów tych umiejętności w przyszłości.
Jeszcze raz gratuluję, życzę dużo zdrowia, radości i satysfakcji
z wykonywanej pracy. Dziękuję bardzo.
Dziękuję Pani Przewodnicząca za to wystąpienie i chciałbym zapytać,
czy ktoś z Państwa zebranych, z naszych gości... W
pierwszej kolejności, wedle kolejności Pan Piotr Kopeć, sołtys
wsi Witów. Panie Piotrze.
Wysoka Rado, Panie Przewodniczący, Panie Wójcie, Panie Starosto, ale
przede wszystkim nagrodzeni laureaci.
Znam was wszystkich, przynajmniej trochę i w ostatnim czasie
mieliśmy dużo doświadczeń, dlatego też chciałem w kilku zdaniach pogratulować,
podziękować. Pani Marysiu, widzieliśmy
się nieraz w ostatnim roku, szczególnie, kiedy powstała genealogia
rodów. Pani Marysia bardzo osoba ciepła, otwarta,
dzięki jej staraniom i innych osób, udało się wydać genealogię,
ale też podkreślę, że jeśli chodzi o zasłużonych dla Gminy Kościelisko,
Pani Marysia przecież już w latach, nie wiem czy osiemdziesiątych, czy siedemdziesiątych,
tam w tym samorządzie pracowała w innym kształcie, a to też jest ważne,
jeżeli mówimy o Gminie Kościelisko.
Edward Staszel - znamy się Edek dość
blisko, widujemy się czasami, tu trzeba podkreślić - oczywiście
jako sołtys - podkreślę - Witowa, że ma żonę z Witowa, Zosię
z Karczków.
Natomiast tu jesteśmy pełni uznania dla zasług,
bo artysta stolarz, ale i hodowca - to
nie hodowla koni, ale też sędzia przy zawodach
gminnych i juror i też zwycięzca [niezrozumiałe]
to wszystko jest nasza tradycja, co podkreślał tutaj Starosta. Ja jako
nauczyciel chciałbym podkreślić, że to też jest nauczyciel
dziesiątków już uczniów - stolarzy, ale też przy egzaminach
z Cechem Rzemiosł Różnych w Zakopanym wieloletnia współpraca.
Andrzej, Andrzej Krzeptowski - też żona z Witowa.
Właśnie też to trzeba podkreślić - Marysia - pozdrawiamy ją,
jest za wielką wodą w tej chwili.
Natomiast Andrzej tam jak kilka lat mieszkał
zanim wyjechali, to jak się ożenił, no to już zdążył wykształcić
chłopców, którzy wtedy mieli pewnie po kilkanaście lat, no a teraz pewnie
po 40, czy tam około 50 już nawet i
uczą kolejne pokolenia.
Tam słyszeliśmy, jakie zasługi i wielka działalność. Pamiętam
jak nas witali z muzyką w 2001 roku, kiedy
miałem możliwość pojechać do Stanów Zjednoczonych.
Natomiast kiedy wrócił i teraz więcej mieszka w Witowie,
co też chcę podkreślić, no to też nie usiedzi na miejscu,
tylko muzyka z Liesku czy Suchej Hory, albo
tu po okolicy - no jeździ, uczy dalej. Za to bardzo wszystkim
tutaj laureatom dziękuję. Ale też chciałem powiedzieć,
że życzę wam
żebyście dalej mieli i zdrowie
i siły do [niezrozumiałe], żebyście działali dalej
na niwie i Gminie Kościelisko i szerzej. Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję muzykanci za to, że nam tutaj tak pięknie przegraliście. A w między... międzyczasie
wcześniej było zgłoszenie od Radnego Władysława Długosza. Panie Władysławie.
Szanowni, Szanowny Panie Przewodniczący, Szanowny Panie Wójcie,
Szanowny Panie Starosto,
Szanowni - najważniejsze osoby tu na tej sali dzisiaj - nominowani zasłużeni
i wszyscy zacni Goście, bardzo was serdecznie witam.
Chciałem, drodzy Państwo, tutaj wyjątkowo pogratulować
naszej drogiej kochanej Marysi, którą po
prostu znam od dzieciństwa,
ponieważ jest rodowitą dzianiszanką. No
tak samo chciałem tutaj również przywitać Edwarda - też
jako mojego przyjaciela, sąsiada, też jako dzianiszana od krwi
i kości. No i witam również Pana Krzeptowskiego, którego
troszkę no, już tak blisko nie znam, tylko
po prostu z
tego, że jest dobrym nauczycielem, muzykiem i tak dalej.
Kochani, na temat Pani Marysi, chciałem tutaj dużo słów powiedzieć,
ale krótko. Pani Marysia jest wyjątkową osobą,
ponieważ robi taką unikatową pracę, którą nie
wiem, czy to ktoś inny robi, raczej chyba nie.
Chodzi o te, po prostu, genealogie rodów. Jest to wyjątkowa
sprawa, która po prostu no odtwarza dalsze
pokolenia do tyłu, no i dzięki temu możemy wiedzieć,
jak to się kształtowały te nasze rodziny w przeszłości. Bardzo
ważna historia.
Naprawdę wyjątkowa i tu jest wielkie, wielkie
ukłony w tą stronę, że Pani Marysia się zajmuje
dalej tym, no i jest osobą bardzo aktywną
i należą się jej wielkie ukłony z tego miejsca i nie tylko.
Chciałem podkreślić, że Pani Marysia jest bardzo...
No, zgadza się - tak to powiedziałem.
Droga Marysiu...
I kochana.
Jest taka sprawa.
Był temat 400-lecia w Dzianiszu.
Temat historyczny, prawda? No i utworzył się
Komitet. Komitet, no trzeba tę imprezę
jakoś rozpocząć i dokończyć, nie. No i dobry był...
Początek był różny i pomiędzy to też, ale koniec był dość
rzetelny. Pani Marysia, Marysia tutaj nasza droga,
poświęciła swój czas, wkład i swoją, swoją po prostu
myśl i doświadczenie i
była motorem całej tej, tej, tego działania, po
prostu była
w kontakcie z Panem, którego już nie wspomnę w tej chwili, który pisał
książkę. Ale on, żeby napisał książkę, Marysia musiała
dać pewne informacje, pewne materiały, które,
po prostu, dawały temu, po prostu, autorowi tej książki,
żeby napisał to zgodnie z prawdą i historią,
bo historii zakłamywać nie wolno.
Ponieważ to jest zbrodnia, bo tak po prostu
później się odtworzy i my mówimy jak to było.
No to z tą historią bywa różnie, jak widzicie na co dzień w mediach
i tak dalej. I nie tylko.
Drodzy Państwo, dzięki temu Marysia poświęciła swój czas,
książka została wydana i ta impreza miała
wielki, po prostu, uroczysty dzień, był biskup i
w rzeczywistości, no potem i po prostu
skończyło się to wielką przyjemnością dla naszej
pięknej miejscowości Dzianisza.
Tak.
No i nie tylko tym się zajmuje jeszcze Pani droga Marysia,
bo po prostu jak my tu słyszeli, jestem nie do powtórzenia
tych wszystkich dobrych czynów, które tutaj
Marysieńka wykonuje,
no będzie... no wykonuje i to po prostu na to trzeba mieć wiedzę,
czas, poświęcenie i przyjemność. Bo robi to z dobrego serca,
nie z przymusu, nikt jej za to nie płaci.
No i gratulacji Marysieńko kochana, no i dalej
ci życzę zdrowia, wytrwałości żebyś dalej pracowała, a
pokolenia niech Cię wspominają jak najdłużej, że takie
rzeczy potrafiłaś odtwarzać. To naprawdę jest wyjątkowa,
wyjątkowy temat.
Z mojego punktu widzenia.
Teraz mój przyjaciel Edward, jest to mój sąsiad,
o którym mogę mówić dzień i noc. Po prostu.
Tak. No i po prostu na co dzień się widujemy, zawsze
sobie pogadamy, poplotkujemy i tak dalej, to
co o nim tutaj Pani Dyrektor szanowna tutaj powiedziała,
to ja tego nie potrafię, tutaj zaraz musiałbym się znowu powtarzać,
a mam pamięć krótką, jak mnie tutaj niektóre osoby zauważyły.
No i Edek jest fenomenem, fenomenem z dwóch dziedzin
i nie tylko. Mo piękną żonę
I tak dalej, córkę.
Ma piękne konie,
urodne. Ma pięknie zadbany dom i
obok domu można zauważyć jakie piękne drzewostany,
ale jeszcze mo piękny dom, w którym, w tym domu tworzą
się unikatowe rzeczy.
Bywam tam rzadko, ale naprawdę tam
to są rzeczy, które idą do bogatych ludzi,
bo to są wyjątkowe, żmudne, ciężkie, długo
takie... no długo takie rzeczy się wykonuje, ale
potrzebują ludzie takich rzeczy unikatowych. On to robi.
Ma zatrudnionych uczniów i wiele już
tych pokoleń
wyuczył na porządnych ludzi. Nie wiem
czy wszyscy poszli - może Edek też nawet nie wie - w tym kierunku
co ich wyuczył, czy też zmienili swój zawód.
Piękna rzecz, no bo po prostu,
jeżeli pójdą jego drogą, to będą też tak wspomnieni jak i on.
Co dotyczy
koni. Wiem, no konie ma wyjątkowo piękne,
zadbane, no i
i po prostu przyjeżdżałem tu z różnych stron, widuję to na, na
bieżąco, różne osoby. Ma pięknego ogiera,
który jest po prostu tutaj i
jak no...
najpiękniejszym tutaj, jakby... Jak się to nazywa Edek?
Czempion, o przepraszam, czempion. No i
pokolenia idą z tego rodu dalej, dalej, dalej
i tak dalej. Coś pięknego. Jest człowiekiem bardzo uczynnym,
człowiek dialogu. Jest... w tej chwili jesteśmy w Radzie Parafialnej, mamy,
mieliśmy takie poważne sprawy cmentarne, które tym
naszym dialogiem zostały załatwione. Także Edek jest bardzo
uczynny. Robi dużo rzeczy takich no wyjątkowych.
Różnych obramowań, różnych figur. Ktoś nam spalił na
cmentarzu, jakieś intruzy,
pomnik księży, którzy zostali pochowani wcześniej już
i to był pomnik z drewna, jakieś intruzi podpaliła i Edek
to wszystko odnowił, zrobił całkowicie od nowa. Także
Edek chylę czoło i bardzo ci dziękuję, zawsze, zawsze za cały
wkład. Także
to są fakty
autentyczne, że na to on w pełni zasłużył, tak jak
i Marysia kochana. Teraz o Panu Krzeptowskim - podziwiam jego
talent, dar - to trzeba mieć dar do tego też, cierpliwość,
bo młodych ludzi trudno też czasem uczyć, bo niektórzy się sprzeciwiają,
że oni lepiej umią, już kiedy są młodzi, ale to jest
ważne, że wychodzą spod tego młotka eleganckie po prostu,
jakby ideały, które tu tak tutaj, jaka piękna
orkiestra, za co wam bardzo serdecznie dziękuję przygrocie,
pokazujecie tutoj nastrój nasz góralski i po
prostu zawsze to jest inaczej. Zawsze znachodzicie czas, Bóg
zapłać won i dużo zdrowia. Także Panie Krzeptowski, do Ameryki
jechać, ale tam się nie zatrzymywać, wracać tu. Tu jest
najpiękniejszy teren, świeże powietrze, no i cóż, życie
jest jedno, wszystkiego dobrego. A więc,
kończąc - kochani laureaci, w imieniu własnym i w imieniu
moich mieszkańców, w imieniu moich kolegów i tak dalej i
koleżanek, wszystkiego wam najlepszego, zdrowia, szczęścia, pomyślności.
Jak będzie zdrowie to będą grzechy i pieniądze. Tak żeby było
fajnie no to dzisiejszy wieczór niech wam sprawi tą
bardzo wielką przyjemność w swoim życiu, bo Pan Wójt i my
Radni i wszyscy tutaj
na czele tej, które osoby się poświęciły, na czele z Panem Przewodniczącym,
jednym i drugim Panem Przewodniczącym - do góry głowa.
Zasłużyliście na to, także nie... niech będzie wolno was uścisnąć.
Pierwsze Marysieńka.
Panie Władysławie, osobiście dziękuję za te piękne przemówienia, również tutaj
myślę, że... myślę, że wszyscy tutaj, na czele z nagrodzonymi, doceniają
tutaj Pana kunszt,
Pana kunszt, Pana kunszt oratorski w tych przemówieniach, także było naprawdę,
było naprawdę nieźle tutaj.
Panie Władysławie, wszystko było świetnie. Szanowni Państwo, czy jeszcze ktoś tutaj
z Państwa zebranych?
Pani Sołtys, Pani Czesia. Poprosimy Czesiu.
Nie będzie ci łatwo przebić poprzednika.
Panie Przewodniczący, Panie Starosto, Panie Wójcie, Szanowni Radni,
drodzy laureaci
i wszyscy zgromadzeni.
Jest mi niezmiernie miło dziś tu być z wami, ale
przede wszystkim dlatego, że już po raz kolejny mamy dwóch z Dzianisza.
Widzimy, że Dzianisz jest twardy, idzie w tą tradycję.
I tak się składa,
że twórców mamy wielkich.
Pani Marysiu, dziękuję za te książki.
Za żywą historię masy grodów.
Tobie Edku dziękuję za to stolarstwo
i dziękuję ci za to że masz wychowanków.
Nie trzymasz to dla siebie ino wszyćko przekazujesz to dalej.
A wam Panie Andrzeju, za ten taniec, śpiew, muzykę.
Życzę Wam moi kochani zdrowia,
wytrwałości
i pomysłu na dalsze sprawdzanie się w tej naszej
kulturze. Bóg wam zapłać.
Dziękuję. Szanowni Państwo, czy jeszcze tutaj zgłoszenia do tej części oficjalnej,
jeżeli chodzi o podziękowania, o te słowa wyróżnienia
dla naszych laureatów z Państwa strony są? Jeżeli nie widzę, to ja wiem, że pewnie jeszcze wiele
takich osobistych, ciepłych słów zostanie zaadresowanych w tej części
nieoficjalnej, późniejszej. Ale jednak czekam, czy jeszcze jakaś jest.
Nie widzę. Nie widzę, dobrze. Mili Państwo, w związku
z tym pozwólcie, że przejdę tutaj
do ostatnich słów, moich, wypowiadanych. Chyba, że jeszcze przed tymi
słowami, które muszą paść odnośnie końca sesji, jeszcze któreś z
naszych wyróżnionych będzie chciał w jak sposób, taki publiczny, odpowiedzieć,
ale też już nie widzę, więc znaczy, że już pewnie, powoli, myślimy o jednym.
Na pewno to, co wyróżniało naszą dzisiejszą sesję, to jest ta piękna zgoda wokół
tych wartości najważniejszych. Wokół wartości, jakie wyróżniały dziś naszych wszystkich
dzisiejszych nagrodzonych, czyli praca na rzecz naszej kultury, praca na rzecz mieszkańców,
praca na rzecz, na rzecz naszego regionu i
tutaj poprosiłbym jeszcze raz o gromkie brawa dla wszystkich wyróżnionych.
I mam nadzieję, że z waszą inspiracją, z waszymi słowami, jakie teraz jeszcze do nas
będziecie chcieli przekazać, będzie mi miło - tak jak Pan Władysław powiedział -
i przyjemnie, pozostałą część tego popołudnia, a ja pozwolę sobie w takim
razie przejść do ostatniego punktu dzisiejszej naszej sesji, czyli oficjalnie
zamykam XXI Sesję Rady Gminy Kościelisko.
I w tym momencie, w imieniu organizatorów, w imieniu tych, co
przygotowali, a tutaj jeszcze raz chciałbym podkreślić, że,
że tutaj tych osób było wiele, oczywiście muzyka, która to wydarzenie
uświetniła, Panie, pracownice ze strony Urzędu, ze strony Gminnego
Ośrodka Kultury Regionalnej.
Wiele osób było w dzisiejszy dzień zaangażowanych, im wszystkim dziękujemy serdecznie. No
i jeszcze raz gratuluję serdecznie i zapraszam już na ten poczęstunek.
Przygrajcie nam jeszcze raz [niezrozumiałe].